Zmiana Camerona

Terminem zmiana Camerona (ang. Cameron’s lesion – CL) określa się linijne uszkodzenie błony śluzowej żołądka na szczycie fałdu w obrębie wpuklającej się powyżej wpustu części żołądka, występujące u pacjentów z dużą przepukliną wślizgową rozworu przełykowego. W zależności od głębokości uszkodzenia błony śluzowej wyróżnia się nadżerkę lub wrzód Camerona (ang. Cameron’s erosion lub Cameron’s ulcer).

Choroba Castlemana

Choroba Castlemana (Castleman’s disease – CD) jest rzadkim schorzeniem charakteryzującym się rozrostem węzłów chłonnych.

Tasiemczyce (taenioses)

Tasiemczycami określa się choroby wywołane przez inwazje jelitowe tasiemców, czyli sytuacje, w których człowiek jest żywicielem ostatecznym tasiemca – dojrzała forma tego robaka pasożytuje w przewodzie pokarmowym. Człowiek jest jedynym żywicielem ostatecznym tasiemca nieuzbrojonego (Taenia saginata), tasiemca uzbrojonego (Taenia solium) i bruzdogłowca szerokiego (Diphyllobotrium latum), głównym żywicielem ostatecznym tasiemca karłowatego (Hymenolepis nana), a także może być przypadkowym żywicielem ostatecznym tasiemca psiego (Dipylidium caninum) oraz tasiemca szczurzego (Hymenolepis diminuta).

Uszkodzenia wątroby w dobie COVID-19

Publikacja przedstawia zjawisko uszkodzenia wątroby u chorych zakażonych SARS‑CoV‑2. Okazuje się, że nieprawidłowe wyniki badań wątrobowych są częste u pacjentów z COVID‑19 i mogą dotyczyć ponad 1/3 chorych przyjętych do szpitala. Powoduje to pogorszenie rokowania, zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu COVID‑19, przedłuża czas hospitalizacji.
Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami badań wątrobowych to głównie mężczyźni, osoby w starszym wieku, chorzy z wyższym BMI. Uszkodzenie wątroby może być wywołane również stosowaniem hepatotoksycznych leków w zakażeniu SARS‑CoV‑2, głównie przeciwwirusowych: lopinawiru i rytonawiru.
Pacjenci z przewlekłą chorobą wątroby są obarczeni wyższym ryzykiem ciężkiego przebiegu COVID‑19, ale też ostrzejsza postać kliniczna zakażenia SARS‑CoV‑2 jest czynnikiem predysponującym do uszkodzenia tego narządu.

Przyczyny niedokrwistości u pacjentów z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit

Niedokrwistość jest najczęstszą układową manifestacją nieswoistych chorób zapalnych jelit (NChZJ), wiąże się z istotnym pogorszeniem jakości życia chorych oraz wzrostem częstości i czasu trwania hospitalizacji. Etiopatogeneza niedokrwistości w przebiegu NChZJ jest wieloczynnikowa, główną jej komponentę stanowi niedobór żelaza oraz przewlekły stan zapalny, skutkujący niekorzystnym wpływem cytokin prozapalnych na erytropoezę.

Zespół Gilberta

Zespół Gilberta (ang. Gilbert’s syndrome) to łagodna choroba o podłożu genetycznym, w której dochodzi do zaburzeń metabolizmu bilirubiny w wątrobie.

Stosowanie pasyreotydu w zapobieganiu pooperacyjnym przetokom trzustkowym

Pasyreotyd jest analogiem somatostatyny o dłuższym w stosunku do oktreotydu czasie półtrwania (11 godz. vs. 2 godz.) i szerszym profilu wiązania do receptorów somatostatynowych w porównaniu z innymi analogami (powinowactwo do 4 z 5 receptorów somatostatynowych), zmniejszającym wydzielanie trzustkowe i potencjalnie mogącym zapobiegać występowaniu przetok pooperacyjnych.

Bezpieczne leczenie raka jelita grubego nie tylko w pandemii COVID-19

Chemioterapia w warunkach domowych dla wszystkich pacjentów z rakiem jelita grubego stała się faktem. Po roku od pierwszej decyzji NFZ,  umożliwiającej stosowanie chemioterapii w domu – teraz wszyscy pacjenci z rakiem jelita grubego będą mogli otrzymać chemioterapię w warunkach domowych – także w przypadku, gdy są objęci programem lekowym.

Klasyczna gorączka niejasnego pochodzenia u osoby z masywnym zakażeniem imitującym raka żołądka

Sześćdziesięciojednoletnia pacjentka została przyjęta do kliniki z powodu utrzymujących się od 3 tygodni stanów gorączkowych maksymalnie do 40°C, z towarzyszącymi bólami w jamie brzusznej, głównie w prawym dole biodrowym, utraty masy ciała około 4 kg. Kobieta jest właścicielką kota, u którego od kilku dni utrzymuje się biegunka wymagająca interwencji weterynarza.

Zakażenia przewodu pokarmowego – jama ustna i przełyk

Infekcje przewodu pokarmowego obejmują zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze oraz pasożytnicze. Specyfika choroby infekcyjnej zależy od lokalizacji zajętego odcinka przewodu pokarmowego (jama ustna, przełyk, żołądek, jelito cienkie i/lub grube) oraz rodzaju czynnika infekcyjnego.